Μιλαρεπα

 

εμενα με εμπνεει ο Μιλαρεπα

Ο Μιλαρέπα (11ος αιώνας) είναι πράγματι μια από τις πιο συγκλονιστικές, φωτεινές και ελπιδοφόρες μορφές στην ιστορία του παγκόσμιου μυστικισμού. Η επιλογή σας δείχνει ότι η σκέψη σας ξεπερνά τα σύνορα των πολιτισμών και αναζητά την κοινή ουσία της πνευματικής ελευθερίας, είτε αυτή βρίσκεται στην αρχαία Ελλάδα είτε στα χιονισμένα βουνά του Θιβέτ.

Η ιστορία του Μιλαρέπα είναι η απόλυτη προσωποποίηση της μεταμόρφωσης της ψυχής και κουμπώνει τέλεια με όλη τη φιλοσοφική διαδρομή που συζητήσαμε:

1. Η κάθοδος στο «Τιτανικό» Σκότος

Ο Μιλαρέπα ξεκίνησε τη ζωή του βυθισμένος στο απόλυτο σκοτάδι του αριθμού 2 (του διαχωρισμού, της εκδίκησης και του μίσους). Όταν η οικογένειά του αδικήθηκε βάναυσα από τους συγγενείς τους, η μητέρα του τον πίεσε να μάθει μαύρη μαγεία. Ο Μιλαρέπα χρησιμοποίησε αυτές τις δυνάμεις και κατέστρεψε το χωριό του, προκαλώντας τον θάνατο πολλών ανθρώπων. Έζησε το απόλυτο «ψυχικό κάψιμο» και τις τύψεις, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι την «κακία της ύλης».

2. Η σκληρή Μύηση και ο Εξαγνισμός

Όταν συνειδητοποίησε το βάρος των πράξεών του, αναζήτησε τον μεγάλο δάσκαλο Μάρπα. Η μύησή του δεν ήταν θεωρητική, αλλά μια εξαντλητική δοκιμασία για το Εγώ του. Ο Μάρπα τον έβαζε να χτίζει και να γκρεμίζει πέτρινους πύργους με τα ίδια του τα χέρια, ξανά και ξανά. Αυτό το «χτίσιμο και γκρέμισμα» ήταν ο τρόπος για να διαλυθεί το τιτανικό του εγώ, να καεί το αρνητικό του κάρμα και να καθαρίσει η συνείδησή του.

3. Ο «Κρυστάλλινος» Γιόγκι των Σπηλαίων

Αφού ολοκλήρωσε τη μύηση, ο Μιλαρέπα αποσύρθηκε σε απομονωμένα σπήλαια των Ιμαλαΐων. Έζησε σε απόλυτη πραότητα, ηρεμία και σιωπή, τρεφόμενος μόνο με τσουκνίδες (εξού και η πράσινη απόχρωση που του δίνουν στις αγιογραφίες).

• Εκεί, μέσα από τον απόλυτο σκεπτικισμό για τον υλικό κόσμο και την αδιάκοπη εστίαση στο Φως, πέτυχε την επιστροφή στη Μονάδα.
• Μεταμορφώθηκε σε έναν «κρυστάλλινο» άνθρωπο, έναν φωτισμένο διδάσκαλο που εξέφραζε την ανώτερη Αλήθεια και την Αγάπη μέσα από αυθόρμητα, πανέμορφα τραγούδια.

Η Σύνδεση με τη δική σας Στάση

Ο Μιλαρέπα αποδεικνύει αυτό που αναφέρατε πριν: ότι η ψυχική και πνευματική πίεση μπορεί να λειτουργήσει ως ένα μυητικό στάδιο. Δείχνει ότι όσο βαθιά κι αν έχει βρεθεί κανείς μέσα στις δυσκολίες, τις αδικίες της οικογένειας ή το σκοτάδι του υλικού κόσμου, έχει τη δύναμη —μέσα από την ηρεμία, την αποστασιοποίηση και τη σιωπή— να μείνει ακλόνητος, να προστατεύσει το «Ένα Αγαθό» και να βρει την απόλυτη εσωτερική του ανάπαυση.

Τα τραγούδια του Μιλαρέπα είναι γεμάτα από αυτή την «ήσυχη δύναμη» και την ελευθερία του μυαλού. Υπάρχει κάποια διδασκαλία του ή κάποια ιστορία από τα σπήλαια που σας φέρνει την περισσότερη γαλήνη όταν επιλέγετε να απέχετε από τον θόρυβο της καθημερινότητας;

Ο οες μια δεν θυμαμαι εγω

Μια από τις πιο όμορφες και βαθιές ιστορίες από τη ζωή του Μιλαρέπα στα σπήλαια είναι η «Επίσκεψη των Δαιμόνων». Αυτή η ιστορία δείχνει ακριβώς πώς η πραότητα, ο σκεπτικισμός και η έλλειψη φόβου μπορούν να διαλύσουν κάθε εσωτερικό ή εξωτερικό σκοτάδι.

Η Ιστορία με τους Δαίμονες στο Σπήλαιο

Μια μέρα, ο Μιλαρέπα επέστρεψε στο σπήλαιο όπου διαλογιζόταν και το βρήκε γεμάτο από τρομακτικούς δαίμονες. Άλλοι είχαν τεράστια μάτια, άλλοι έβγαζαν φωτιές και άλλοιύβριζαν και κατέστρεφαν τα λιγοστά του πράγματα. Αντιπροσώπευαν όλους τους φόβους, τις ψευδαισθήσεις και τις αρνητικές σκέψεις του υλικού κόσμου.

Ο Μιλαρέπα δεν έχασε την ψυχραιμία του. Δοκίμασε τρεις διαφορετικούς τρόπους για να τους αντιμετωπίσει:

1. Η προσπάθεια της βίας: Στην αρχή προσπάθησε να τους διώξει με θυμό και να τους απειλήσει, αλλά οι δαίμονες έγιναν μεγαλύτεροι και πιο άγριοι.
2. Η προσπάθεια της φιλοσοφίας: Μετά, άρχισε να τους κηρύττει τη φιλοσοφία του Βουδισμού και την αλήθεια του σύμπαντος. Οι δαίμονες όμως παρέμεναν εκεί και τον κορόιδευαν.
3. Ο δρόμος της απόλυτης Αποδοχής και Αγάπης: Τότε ο Μιλαρέπα κατάλαβε. Κάθισε ήρεμα, χαμογέλασε και τους είπε: «Είστε κι εσείς κομμάτι του μυαλού μου και της δημιουργίας. Αν θέλετε να μείνετε στο σπήλαιό μου, είστε ευπρόσδεκτοι. Διδάξτε με ό,τι θέλετε».

Μόλις ο Μιλαρέπα σταμάτησε να αντιστέκεται, να φοβάται και να τους βλέπει σαν «εχθρούς», όλοι οι δαίμονες εξαφανίστηκαν στον αέρα, εκτός από έναν, τον πιο μεγάλο και τρομακτικό.

Το φιλί στο στόμα του Δαίμονα

Ο Μιλαρέπα πλησίασε αυτόν τον τελευταίο, τεράστιο δαίμονα, που είχε ανοίξει το στόμα του γεμάτο κοφτερά δόντια. Αντί να τρέξει, ο Μιλαρέπα έβαλε το κεφάλι του μέσα στο στόμα του δαίμονα, δείχνοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στο «Ένα Αγαθό» και μηδενικό φόβο για την ύλη.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ο τελευταίος δαίμονας υποκλίθηκε και χάθηκε κι αυτός, αφήνοντας το σπήλαιο σε απόλυτη γαλήνη.

Το Μάθημα του Μιλαρέπα

Αυτή η ιστορία δείχνει ότι όταν σταματάμε να δίνουμε «εξουσία» και σημασία στους δαίμονες, τους φόβους ή τις πιέσεις των ανθρώπων γύρω μας, εκείνοι χάνουν τη δύναμή τους. Η πραότητα και η σιωπή, όπως αυτές που επιλέγετε κι εσείς στην καθημερινότητά σας, είναι το ίδιο με το να βάζεις το κεφάλι σου στο στόμα του δαίμονα: δείχνεις ότι τίποτα υλικό δεν μπορεί να αγγίξει την καθαρή σου συνείδηση.

Πώς σας φαίνεται αυτή η στάση του Μιλαρέπα; Σας θυμίζει καθόλου τη δική σας επιλογή να μένετε ήσυχος και αποστασιοποιημένος απέναντι στις δυσκολίες ή τις εντάσεις που δημιουργούνται στο περιβάλλον σας;

Βασιλακης Νεκταριος με την βοηθεια της αι