ταμα

Τα κείμενα που δημοσιεύω σε αυτή την σελίδα είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Αναφέρω πάντα κάποια βιβλιογραφία για τα σημαντικότερα θέματα. Η αναδημοσίευση των κειμένων είναι επιτρεπτή εφόσον γίνει αναφορά στην πηγή.


Βασιλάκης Φ. Νεκτάριος



Καλή ανάγνωση.




επικοινωνια: asamonas@hotmail.com

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ


 Πολύ διαφημίζουν τελευταία την συντέλεια του κόσμου και τις σχετικές προφητείες. Οι πιστοί χριστιανοί περιμένουν πως κάποια στιγμή ο Χριστός θα φανερωθεί ψηλά στα σύννεφα και θα καλέσει τους δικούς του για να τους πάρει μαζί του στους ουρανούς. Δίδαξε όμως ο Χριστός κάτι τέτοιο ή όλα αυτά προέρχονται από τις αρχαίες ιουδαϊκές παραδόσεις για το τέλος του κόσμου; 

 «Ο Ηράκλειτος λέει ότι άλλοτε το σύμπαν πυρπολείται, κι άλλοτε ξαναγεννιέται από την φωτιά μετά από κάποιες ορισμένες περιόδους κατά την διάρκεια των οποίων, λέει, η φωτιά ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο. Αργότερα οι Στωϊκοί υιοθέτησαν αυτήν την ιδέα.»  Αυτά γράφει ο Αριστοτέλης στα Φυσικα.(Αριστοτέλης, Φυσικά, Γ5, 205 α 3)

Την ιδέα για το τέλος του κόσμου, όταν όλα θα τα καταλάβει η φωτιά, την είχαν εξετάσει οι Έλληνες φιλόσοφοι, ιδιαίτερα οι Στωϊκοί και την ονόμαζαν εκπύρωση. Μετά την εκπύρωση ένα νέο σύμπαν θα γεννηθεί.

 Αυτό το γεγονός του τέλους του σύμπαντος δεν το εξέτασαν με την ίδια νηφαλιότητα οι μυστηριακές θρησκείες της ανατολής. Στην ιουδαιοχριστιανική γραμματολογία υπάρχουν πολλά κείμενα που ονομάζονται αποκαλύψεις, τα οποία φανερώνουν τι θα συμβεί στο τέλος του κόσμου. Από αρχαιοτάτων χρόνων ο θεός κατέστρεφε τον κόσμο κι έσωζε με θαυματουργό τρόπο μονάχα τους δικούς του ανθρώπους. Από αυτό το περιβάλλον της αποκαλυπτικής γραφής προέρχεται και η Αποκάλυψη της Καινής Διαθήκης. Το τέλος του κόσμου συνοδεύει η παρουσία του θεού και η κρίση των ανθρώπων. Οι καλοί και αγαθοί άνθρωποι θα πάνε στον παράδεισο μαζί με τον θεό, ενώ οι κακοί θα τιμωρηθούν πηγαίνοντας στην κόλαση.



 Σύμφωνα με την σημερινή επιστημονική γνώση το τέλος του κόσμου μας θα έλθει κάποια χρονική στιγμή. Ο ήλιος μετά από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια θα σβήσει ακολουθώντας την εξελικτική πορεία όλων των φωτεινών αστέρων. Υπάρχει βέβαια και η πιθανότητα ένας μεγάλος μετεωρίτης να συγκρουσθεί με την γη και να προκαλέσει την καταστροφή της. Λογικά η ανθρωπότητα θα εξαφανισθεί, εκτός και αν αναπτύξει μια διαστημική τεχνολογία και καταφέρει να κάνει το σύμπαν σπίτι της. Ένα τέτοιο τέλος δεν μπόρεσε να γίνει εύκολα κατανοητό από τους ανθρώπους που πίστεψαν ότι ο θεός δημιούργησε τον κόσμο σε έξι μέρες κι έκανε συνθήκη μαζί τους! Ο θεός θα εμφανισθεί στο τέλος του κόσμου και θα πάρει τους δικούς του ανθρώπους μαζί του, σώζοντας τους από την καταστροφή. Αυτά αναφέρουν οι ιουδαιοχριστιανικές αποκαλύψεις. Τότε αυτός ο άδικος κόσμος θα καταστραφεί και ένας νέος δίκαιος κόσμος, θεϊκός, θα τον αντικαταστήσει. Τότε θα έλθει η βασιλεία των ουρανών και θα εμφανισθεί στον ουρανό ο υιός του ανθρώπου, όπως είπε ο Χριστός.  

 Ματθαίος 12.17  Απο τότε ηρξατο ο  Ιησους κηρύσσειν και λέγειν, Μετανοειτε, ηγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανων.



 Το πρόβλημα με αυτή την θρησκευτική δοξασία είναι ότι συχνά διάφοροι προφήτες ανακοίνωσαν το τέλος του κόσμου και τον ερχομό του θεού αλλά μέχρι σήμερα έχουν όλοι διαψευσθεί. Αυτό το λάθος υπάρχει και στην Καινή Διαθήκη. Σύμφωνα με τα κανονικά κείμενα των ευαγγελίων ο Χριστός δήλωσε ξεκάθαρα ότι το τέλος του κόσμου θα έρθει στην εποχή τους. Όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

 Σύμφωνα με τον Ματθαίο ο Χριστός έλεγε στους απόστολους όταν τους έστελνε να κηρύξουν το ευαγγέλιο, «Δεν θα τελειώσετε τις πόλεις του Ισραήλ μέχρι να έλθει ο υιός του ανθρώπου».

 Ματθαίος 10.23 οταν δε διώκωσιν υμας εν τη πόλει ταύτη, φεύγετε εις την ετέραν. αμην γαρ λέγω υμιν, ου μη τελέσητε τας πόλεις του  Ισραηλ εως αν ελθη ο υιος του ανθρώπου.

 Σύμφωνα με τον Ματθαίο και τον Μάρκο, ο Χριστός είπε στους παρευρισκόμενους: «Είναι κάποιοι εδώ που δεν θα γευθούν τον θάνατο μέχρι να δουν τον υιό του ανθρώπου στην βασιλεία του».

Ματθαίος 16. 28 αμην λέγω υμιν οτι εισίν τινες των ωδε εστώτων οιτινες ου μη γεύσωνται θανάτου εως αν ιδωσιν τον υιον του ανθρώπου ερχόμενον εν τη βασιλεία αυτου.
Μαρκος 9:1 Και ελεγεν αυτοις,  Αμην λέγω υμιν οτι εισίν τινες ωδε των εστηκότων οιτινες ου μη γεύσωνται θανάτου εως αν ιδωσιν την βασιλείαν του θεου εληλυθυιαν εν δυνάμει.

Ο Ματθαίος, ο Λουκάς και ο Μάρκος, συμφωνούν πως ο Χριστός δήλωσε ότι δεν θα περάσει αυτή η γενιά μέχρι να εμφανισθεί ο υιός του ανθρώπου.

Ματθαίος 24.34 αμην λέγω υμιν οτι ου μη παρέλθη η γενεα αυτη εως αν πάντα ταυτα γένηται.
Λουκας 21. 32 αμην λέγω υμιν οτι ου μη παρέλθη η γενεα αυτη εως αν πάντα γένηται. 33 ο ουρανος και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρελεύσονται.
Μάρκος 13. 30 αμην λέγω υμιν οτι ου μη παρέλθη η γενεα αυτη μέχρις ου ταυτα πάντα γένηται. 31 ο ουρανος και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρελεύσονται.

 Και τότε, όταν έλθει ο υιός του ανθρώπου, θα τον δουν όλοι να έρχεται από τα σύννεφα του ουρανού με πολλή δύναμη και δόξα και θα στείλει τους αγγέλους του με σάλπιγμα μεγάλο για να συγκεντρώσει τους εκλεκτούς του. Αυτά αναφέρει ο Ματθαίος.  Ότι ο υιός του ανθρώπου θα έλθει από τον ουρανό.

Ματθαίος 24.30 και τότε φανήσεται το σημειον του υιου του ανθρώπου εν ουρανω, και τότε κόψονται πασαι αι φυλαι της γης και οψονται τον υιον του ανθρώπου ερχόμενον επι των νεφελων του ουρανου μετα δυνάμεως και δόξης πολλης. 31 και αποστελει τους αγγέλους αυτου μετα σάλπιγγος μεγάλης, και επισυνάξουσιν τους εκλεκτους αυτου εκ των τεσσάρων ανέμων απ' ακρων ουρανων εως των ακρων αυτων.

 Τα ίδια αναφέρει και ο ευαγγελιστής Μάρκος. Ότι οι άνθρωποι θα δουν τον υιό του ανθρώπου να έρχεται από τα σύννεφα.

Μάρκος 13. 26 και τότε οψονται τον υιον του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλαις μετα δυνάμεως πολλης και δόξης. 27 και τότε αποστελει τους αγγέλους και επισυνάξει τους εκλεκτους αυτου εκ των τεσσάρων ανέμων απ' ακρου γης εως ακρου ουρανου.

 Τα ίδια αναφέρει και ο ευαγγελιστής Ιωάννης, ότι έρχεται η ώρα και νυν εστίν, δηλαδή έφθασε η ώρα που όλα αυτά θα συμβούν, και είναι τώρα που οι νεκροί θα ακούσουν την φωνή του υιού του θεού και όσοι έκαναν το καλό θα αναστηθούν στη νέα ζωή, ενώ όσοι έπραξαν τα φαύλα θα αναστηθούν για να κριθούν.

Ιωάννης 5. 25 αμην αμην λέγω υμιν οτι ερχεται ωρα και νυν εστιν οτε οι νεκροι ακούσουσιν της φωνης του υιου του θεου και οι ακούσαντες ζήσουσιν. 26 ωσπερ γαρ ο πατηρ εχει ζωην εν εαυτω, ουτως και τω υιω εδωκεν ζωην εχειν εν εαυτω. 27 και εξουσίαν εδωκεν αυτω κρίσιν ποιειν, οτι υιος ανθρώπου εστίν. 28 μη θαυμάζετε τουτο, οτι ερχεται ωρα εν η πάντες οι εν τοις μνημείοις ακούσουσιν της φωνης αυτου 29 και εκπορεύσονται, οι τα αγαθα ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωης, οι δε τα φαυλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως.



 Η θεωρία της αποκάλυψης και της μέρας της κρίσεως είναι λοιπόν διαμορφωμένη στα ευαγγέλια, με την ξεκάθαρη επισήμανση ότι το τέλος θα έρθει εκείνες τις μέρες και θα το βιώσουν οι ίδιοι οι ακροατές του ευαγγελίου. Αυτό το τονίζει και ο απόστολος Παύλος στην πρώτη επιστολή του προς Θεσσαλονικείς.

«Αυτός ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό και οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα κι έπειτα εμείς οι ζωντανοί που θα εχουμε απομείνει θα αρπαχθούμε μαζί τους προς τα σύννεφα για να συναντήσουμε τον Κύριον στον αέρα κι έτσι θα είμαστε πάντα μαζί με τον Κύριο. Με αυτούς τους λόγους να παρηγορείτε ο ένας τον άλλο.»

ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α' 4. 13 Ου θέλομεν δε υμας αγνοειν, αδελφοί, περι των κοιμωμένων, ινα μη λυπησθε καθως και οι λοιποι οι μη εχοντες ελπίδα. 14 ει γαρ πιστεύομεν οτι  Ιησους απέθανεν και ανέστη, ουτως και ο θεος τους κοιμηθέντας δια του  Ιησου αξει συν αυτω. 15 Τουτο γαρ υμιν λέγομεν εν λόγω κυρίου, οτι ημεις οι ζωντες οι περιλειπόμενοι εις την παρουσίαν του κυρίου ου μη φθάσωμεν τους κοιμηθέντας. 16 οτι αυτος ο κύριος εν κελεύσματι, εν φωνη αρχαγγέλου και εν σάλπιγγι θεου, καταβήσεται απ' ουρανου, και οι νεκροι εν Χριστω αναστήσονται πρωτον, 17 επειτα ημεις οι ζωντες οι περιλειπόμενοι αμα συν αυτοις αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις εις απάντησιν του κυρίου εις αέρα. και ουτως πάντοτε συν κυρίω εσόμεθα. 18  Ωστε παρακαλειτε αλλήλους εν τοις λόγοις τούτοις.



 Την εποχή εκείνη, σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, ο Χριστός και ο απόστολος Παύλος, έλεγαν σε αυτούς που τους άκουγαν, ότι θα έρθει το τέλος του κόσμου και η βασιλεία των ουρανών. Ο υιός του ανθρώπου θα εμφανισθεί ξαφνικά ψηλά στον ουρανό ανάμεσα στα σύννεφα και θα καλέσει όλους τους πιστούς του και θα τους σώσει από ένα κακό τέλος, παίρνοντας τους μαζί του. 

 Αυτή η θεωρία του τέλους του κόσμου οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι περιγράφεται στα κανονικά κείμενα της Καινής Διαθήκης, όπως μας έχουν παραδοθεί από την χριστιανική εκκλησία. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτά τα κείμενα περιγράφουν την άποψη κάποιου συγγραφέα, ο οποίος είναι επηρεασμένος από την αποκαλυπτική παράδοση του ιουδαϊσμού και όχι από την πραγματική διδαχή του Χριστού. Άλλωστε είναι φανερό στα κανονικά κείμενα ότι καθοδηγούνται από την Ιουδαϊκή παράδοση και όχι από το διαφορετικό κήρυγμα του Χριστού. Υπάρχει λοιπόν μια διαφορετική άποψη για την βασιλεία των ουρανών που περιγράφεται από άλλα ευαγγέλια που δεν έτυχαν της προσοχής της εκκλησίας ή του απόστολου Παύλου. Μια νύξη γίνεται από τον ευαγγελιστή Λουκά. Ρώτησαν κάποτε οι Φαρισαίοι τον Χριστό, πότε έρχεται η βασιλεία του θεού κι εκείνος απάντησε πως, «δεν έρχεται η βασιλεία του θεού με την παρατήρηση, ούτε λένε, δες εδώ ή εκεί, γιατί η βασιλεία του θεού υπάρχει μέσα μας.

Λουκας 17. 20  Επερωτηθεις δε υπο των Φαρισαίων πότε ερχεται η βασιλεία του θεου απεκρίθη αυτοις και ειπεν, Ουκ ερχεται η βασιλεία του θεου μετα παρατηρήσεως, 21 ουδε ερουσιν,  Ιδου ωδε. η,  Εκει. ιδου γαρ η βασιλεία του θεου εντος υμων εστιν.

 Εφόσον εδώ γίνεται αναφορά στην βασιλεία του θεού ως μια εσωτερική ανθρώπινη κατάσταση, πρέπει να υπάρχει η παράδοση μιας διαφορετικής ιδέας την οποία δίδασκε ο Χριστός για την βασιλεία των ουρανών, από εκείνη που κυριάρχησε τελικά, την άποψη δηλαδή ότι ο υιός του θεού θα εμφανισθεί στα σύννεφα και θα πάρει μαζί του στους ουρανούς τους πιστούς του. Αυτή η διαφορετική άποψη εκφράζεται ξεκάθαρα στο γνωστικό ευαγγέλιο του Θωμά, το οποίο ανακαλύφθηκε στο Ναγκ Χαμαντι της Αιγύπτου το 1945. Δεν είναι φυσικά σύμπτωση που αυτή η διαφορετική παράδοση καταδιώχθηκε από το ιερατείο της εποχής.

 Στο κατά Θωμά ευαγγέλιο (113) οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού, Πότε θα έρθει η βασιλεία; Ο Ιησούς απάντησε: Δεν έρχεται με την προσδοκία. Κανένας δεν θα πεί να την εδώ, ή να την εκεί. Αλλά η Βασιλεία του Πατέρα είναι απλωμένη στη γη και οι άνθρωποι δεν την βλέπουν.

 Άρα σύμφωνα με αυτό το ευαγγέλιο η βασιλεία του θεού δεν θα έρθει με το τέλος του κόσμου αλλά είναι ήδη παρούσα στους ανθρώπους που μπορούν να την δουν.

 Το ίδιο αναφέρεται και στο χωρίο 51 του κατά Θωμά ευαγγελίου. Οι μαθητές ρώτησαν; Πότε θα έρθει η ανάπαυση των νεκρών και πότε ο νέος κόσμος; Εκείνος απάντησε: Αυτό που περιμένετε έχει ήδη έρθει, αλλά δεν το γνωρίζετε.



 Υπάρχει λοιπόν μια διαφορετική διδασκαλία του Χριστού για την βασιλεία του θεού, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την αποκαλυπτική παράδοση των Ιουδαίων. Η χριστιανική εκκλησία επέλεξε να συνεχίσει την Ιουδαϊκή παράδοση και όχι την διδασκαλία του Χριστού. Η χριστιανική εκκλησία παρέμεινε ένας μαθητής του Μωυσή και δεν διδάχθηκε από την νεότερη διδασκαλία του Χριστού. Οι άνθρωποι πίστεψαν ότι ο Χριστός θα έρθει ανάμεσα από τα σύννεφα να αναστήσει τους νεκρούς και να πάρει μαζί του στους ουρανούς όσους πίστεψαν στα βιβλία που τα ιερατεία κατασκεύασαν. Όσοι ακολουθούσαν άλλα ευαγγέλια με μια διαφορετικοί άποψη χαρακτηρίστηκαν αιρετικοί και καταδικάσθηκαν σε θάνατο και τα έργα τους εξαφανίσθηκαν. Έτσι προφανώς εξαφανίσθηκε και η πραγματική διδασκαλία του Χριστού.

Όποιος πιεί από το στόμα μου, θα γίνει σαν Εμένα κι Εγω θα γίνω εκείνος και τα μυστήρια θα του αποκαλυφθούν, γράφει στο Κατά Θωμά 108. Και στο 11 λέει, "Οι ουρανοί θα αναδιπλωθούν στην παρουσία σας, καθώς και η γη και όποιος ζει από τον Ένα Ζωντανό, δεν θα γευτεί φόβο ούτε θάνατο. Διότι ο Ιησούς διδάσκει: όποιος βρει τον εαυτό του, για κείνον ο κόσμος δεν είναι αντάξιος."

 Η διδασκαλία της αυτογνωσίας, το δελφικό γνωθι σαυτόν, είναι αυτό που διδάσκει ο Χριστός στο Κατά Θωμά ευαγγέλιο, μια διδασκαλία που την συναντάμε και στα γράμματα του Αγίου Αντωνίου. Αυτό είναι κάτι που δεν βολεύει το ιουδαιοχριστιανικό ιερατείο. Είναι όμως ξεκάθαρο ποια είναι η αλήθεια. Από την μια πλευρά έχουμε τα κανονικά κείμενα της εκκλησίας που διδάσκουν ότι ο Χριστός θα έρθει πετώντας στα σύννεφα, να πάρει τους πιστούς του στην βασιλεία των ουρανών και από την άλλη τον Χριστό του κατά Θωμά ευαγγελίου που αναφέρει στον τρίτο λόγο.
«Αν οι καθοδηγητές σας, σας πουν, Ιδού η βασιλεία είναι στον ουρανό, τότε τα πετεινά του ουρανού θα σας ξεπεράσουν. Αν σας πουν, είναι στη θάλασσα, τότε τα ψάρια θα σας ξεπεράσουν. Αλλά η Βασιλεία είναι μέσα σας και απ έξω. Όταν γνωρίσετε τον εαυτό σας, τότε θα είστε γιοί του Ζωντανού Πατέρα. Αν όμως δεν γνωρίζετε τον εαυτό σας, ζείτε στην φτώχεια και είστε η φτώχεια.» 
    
 Για να δεις τον ερχομό του Χριστού και την βασιλεία των ουρανών, σύμφωνα με το Κατά Θωμά ευαγγέλιο, πρέπει να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Αλλιώς ζεις μέσα στην φτώχεια. Αλλιώς, απλά περιμένεις τον Χριστό να έρθει από τα σύννεφα στο τέλος του κόσμου, όπως οι καθοδηγητές της ανθρωπότητας επιθυμούν, οι καθοδηγητές εκείνοι που καταδίκασαν σε θάνατο, όσους ανθρώπους δεν πίστεψαν στα ψέματα τους.

Βασιλάκης Φ. Νεκτάριος

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ

Κατα Θωμά, 11 Τούτος ο ουρανός θα παρέλθει και ο ουρανός υπεράνω θα παρέλθει. Οι νεκροί δεν ζωντανεύουν και οι ζωντανοί δεν πεθαίνουν. Τις μέρες που τρώγατε τα πεθαμένα, τα ζωντανεύατε: όταν έρθετε στο φως, τι θα κάνετε; Κάποτε όλοι ήσασταν ένα και γίνατε δύο: τώρα όμως που έχετε γίνει δύο, τι θα κάνετε;

Ματθαίος 24:1 Και εξελθων ο  Ιησους απο του ιερου επορεύετο, και προσηλθον οι μαθηται αυτου επιδειξαι αυτω τας οικοδομας του ιερου. 2 ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις, Ου βλέπετε ταυτα πάντα; αμην λέγω υμιν, ου μη αφεθη ωδε λίθος επι λίθον ος ου καταλυθήσεται. 3 Καθημένου δε αυτου επι του  Ορους των  Ελαιων προσηλθον αυτω οι μαθηται κατ' ιδίαν λέγοντες, Ειπε ημιν πότε ταυτα εσται, και τί το σημειον της σης παρουσίας και συντελείας του αιωνος. 4 και αποκριθεις ο  Ιησους ειπεν αυτοις, Βλέπετε μή τις υμας πλανήση. 5 πολλοι γαρ ελεύσονται επι τω ονόματί μου λέγοντες,  Εγώ ειμι ο Χριστός, και πολλους πλανήσουσιν. 6 μελλήσετε δε ακούειν πολέμους και ακοας πολέμων. ορατε, μη θροεισθε. δει γαρ γενέσθαι, αλλ ουπω εστιν το τέλος. 7 εγερθήσεται γαρ εθνος επι εθνος και βασιλεία επι βασιλείαν, και εσονται λιμοι και σεισμοι κατα τόπους. 8 πάντα δε ταυτα αρχη ωδίνων. 9 τότε παραδώσουσιν υμας εις θλιψιν και αποκτενουσιν υμας, και εσεσθε μισούμενοι υπο πάντων των εθνων δια το ονομά μου. 10 και τότε σκανδαλισθήσονται πολλοι και αλλήλους παραδώσουσιν και μισήσουσιν αλλήλους. 11 και πολλοι ψευδοπροφηται εγερθήσονται και πλανήσουσιν πολλούς. 12 και δια το πληθυνθηναι την ανομίαν ψυγήσεται η αγάπη των πολλων. 13 ο δε υπομείνας εις τέλος ουτος σωθήσεται. 14 και κηρυχθήσεται τουτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν ολη τη οικουμένη εις μαρτύριον πασιν τοις εθνεσιν, και τότε ηξει το τέλος. 15  Οταν ουν ιδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως το ρηθεν δια Δανιηλ του προφήτου εστος εν τόπω αγίω, ο αναγινώσκων νοείτω, 16 τότε οι εν τη  Ιουδαία φευγέτωσαν εις τα ορη, 17 ο επι του δώματος μη καταβάτω αραι τα εκ της οικίας αυτου, 18 και ο εν τω αγρω μη επιστρεψάτω οπίσω αραι το ιμάτιον αυτου. 19 ουαι δε ταις εν γαστρι εχούσαις και ταις θηλαζούσαις εν εκείναις ταις ημέραις. 20 προσεύχεσθε δε ινα μη γένηται η φυγη υμων χειμωνος μηδε σαββάτω. 21 εσται γαρ τότε θλιψις μεγάλη οια ου γέγονεν απ' αρχης κόσμου εως του νυν ουδ ου μη γένηται. 22 και ει μη εκολοβώθησαν αι ημέραι εκειναι, ουκ αν εσώθη πασα σάρξ. δια δε τους εκλεκτους κολοβωθήσονται αι ημέραι εκειναι. 23 τότε εάν τις υμιν ειπη,  Ιδου ωδε ο Χριστός, η,  Ωδε, μη πιστεύσητε. 24 εγερθήσονται γαρ ψευδόχριστοι και ψευδοπροφηται, και δώσουσιν σημεια μεγάλα και τέρατα ωστε πλανησαι, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς. 25 ιδου προείρηκα υμιν. 26 εαν ουν ειπωσιν υμιν,  Ιδου εν τη ερήμω εστίν, μη εξέλθητε.  Ιδου εν τοις ταμείοις, μη πιστεύσητε. 27 ωσπερ γαρ η αστραπη εξέρχεται απο ανατολων και φαίνεται εως δυσμων, ουτως εσται η παρουσία του υιου του ανθρώπου. 28 οπου εαν η το πτωμα, εκει συναχθήσονται οι αετοί. 29 Ευθέως δε μετα την θλιψιν των ημερων εκείνων, ο ηλιος σκοτισθήσεται, και η σελήνη ου δώσει το φέγγος αυτης, και οι αστέρες πεσουνται απο του ουρανου, και αι δυνάμεις των ουρανων σαλευθήσονται. 30 και τότε φανήσεται το σημειον του υιου του ανθρώπου εν ουρανω, και τότε κόψονται πασαι αι φυλαι της γης και οψονται τον υιον του ανθρώπου ερχόμενον επι των νεφελων του ουρανου μετα δυνάμεως και δόξης πολλης. 31 και αποστελει τους αγγέλους αυτου μετα σάλπιγγος μεγάλης, και επισυνάξουσιν τους εκλεκτους αυτου εκ των τεσσάρων ανέμων απ' ακρων ουρανων εως των ακρων αυτων. 32  Απο δε της συκης μάθετε την παραβολήν. οταν ηδη ο κλάδος αυτης γένηται απαλος και τα φύλλα εκφύη, γινώσκετε οτι εγγυς το θέρος. 33 ουτως και υμεις, οταν ιδητε πάντα ταυτα, γινώσκετε οτι εγγύς εστιν επι θύραις. 34 αμην λέγω υμιν οτι ου μη παρέλθη η γενεα αυτη εως αν πάντα ταυτα γένηται.

Λουκας 21. 32 αμην λέγω υμιν οτι ου μη παρέλθη η γενεα αυτη εως αν πάντα γένηται. 33 ο ουρανος και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρελεύσονται.

Λουκας 17. 20  Επερωτηθεις δε υπο των Φαρισαίων πότε ερχεται η βασιλεία του θεου απεκρίθη αυτοις και ειπεν, Ουκ ερχεται η βασιλεία του θεου μετα παρατηρήσεως, 21 ουδε ερουσιν,  Ιδου ωδε. η,  Εκει. ιδου γαρ η βασιλεία του θεου εντος υμων εστιν. 22 Ειπεν δε προς τους μαθητάς,  Ελεύσονται ημέραι οτε επιθυμήσετε μίαν των ημερων του υιου του ανθρώπου ιδειν και ουκ οψεσθε. 23 και ερουσιν υμιν,  Ιδου εκει. η,  Ιδου ωδε. μη απέλθητε μηδε διώξητε. 24 ωσπερ γαρ η αστραπη αστράπτουσα εκ της υπο τον ουρανον εις την υπ' ουρανον λάμπει, ουτως εσται ο υιος του ανθρώπου εν τη ημέρα αυτου.



 Φυσικά οι χριστιανοί δεν βλέπουν το λάθος στα ευαγγελικά κείμενα, παρά μόνο όσα τους βολεύουν, πεπεισμένοι ότι ο Χριστός θα έρθει κατά το τέλος του κόσμου από τον ουρανό και θα εμφανισθεί ανάμεσα στα σύννεφα. 



End of the World
Jesus was decidedly mistaken in his theory of the approaching end of the world.
"Repent: for the kingdom of heaven is at hand."[3] "Ye shall not have gone over the cities of Israel, till the Son of man be come."[4] "There be some standing here which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom."[5]"And this gospel of the kingdom shall be preached in all the world for a witness unto all nations; and then shall the end come ... Verily I say unto you, This generation shall not pass, till all these things be fulfilled."[6] "The time is fulfilled, and the kingdom of God is at hand."[7] "So ye in like manner, when ye shall see these things come to pass, know that it is nigh, even at the doors. Verily I say unto you, that this generation shall not pass, till all these things be done."[8] "The hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice, and shall come forth; they that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation."[9]

Jesus was confident that the day of judgment was coming in the first century, but it has not come yet, nineteen hundred years later. This erroneous belief in the imminent end of the world had an important bearing upon his entire philosophy; for if the end of the world was so near it was far more important to prepare[31] for life hereafter than to be concerned over mundane affairs. May we not view with doubt any of Jesus' teachings that depended upon his mistaken conception of the duration of the world?